úterý 30. dubna 2013

Sotapojat marssivat

Sotapojat marssivat, katukivet kilkkaa,
akkunat ne aukenee ja nenäliinat vilkkaa.
Noh, vasen, vasen, vasen, vasen,
hei, siell’ on akkunassa liehumassa kultakassa,
hei, siell’ on sotapojan aarre armahin.
Heipä heijaa, heipä heijaa
kas, seitsentoistavuotisna on neito kaunoisin,
mut muista en mä huoli omaksein’, en, en.
/:: Hei-hei-hei, se hauskaa on, se hauskaa on, ::/
kun sotamies saa neidon suosion, niin on.

Kersanttimme karjuu: “Säilyttäkää tahti!”
katsehet kun kääntää sinisilmäin mahti.
Noh, vasen, vasen, vasen, vasen,
hei, siell’ on akkunassa liehumassa kultakassa,
hei, siell’ on sotapojan aarre armahin.
Heipä heijaa, heipä heijaa
kas, seitsentoistavuotisna on neito kaunoisin,
mut muista en mä huoli omaksein’, en, en.
/:: Hei-hei-hei, se hauskaa on, se hauskaa on, ::/
kun sotamies saa neidon suosion, niin on.

Neitoset ne meille herkkujansa tuovat,
taisteluun kun mennään, suukkosenkin suovat.
Noh, vasen, vasen, vasen, vasen,
hei, siell’ on akkunassa liehumassa kultakassa,
hei, siell’ on sotapojan aarre armahin.
Heipä heijaa, heipä heijaa
kas, seitsentoistavuotisna on neito kaunoisin,
mut muista en mä huoli omaksein’, en, en.
/:: Hei-hei-hei, se hauskaa on, se hauskaa on, ::/
kun sotamies saa neidon suosion, niin on.

Kranaatit kun räiskyy ja tuli meitä pyyhkii,
neidot meitä muistaa ja jotkut ehkä nyyhkii.
Noh, vasen, vasen, vasen, vasen,
hei, siell’ on akkunassa liehumassa kultakassa,
hei, siell’ on sotapojan aarre armahin.
Heipä heijaa, heipä heijaa
kas, seitsentoistavuotisna on neito kaunoisin,
mut muista en mä huoli omaksein’, en, en.
/:: Hei-hei-hei, se hauskaa on, se hauskaa on, ::/
kun sotamies saa neidon suosion, niin on.

Taistelusta vihdoin kun takaisin on tultu,
ehkä toisen emäntänä on tuo oma kultu.
Noh vasen, vasen, vasen, vasen,
hei, huolet toisten häistä näy ei näistä olkapäistä,
hei, niill’ on sotapojan aarre verraton.
Heipä heijaa, heipä heijaa,
kas, kivääri se uskollisin heila meillä on
ja muista en mä huoli omaksein’, en, en.
/:: Hei-hei-hei, se hauskaa on, se hauskaa on, ::/
kas, kivääri on heila verraton, niin on.

pondělí 29. dubna 2013

Rosamunde (Böhmische Polka)


Ich bin schon seit Tagen
verliebt in Rosamunde;
Ich denke jede Stunde
sie muß es erfahren.


Seh ich ihre Lippen
mit dem frohen Lachen,
möcht ich alles wagen
um sie mal zu küssen.


Aber heut bestimmt geh ich zu ihr,
Gründe hab ich ja genug dafür;
Ich trete einfach vor sie hin,
und sag ihr wie verliebt ich bin.


Sagt sie dann ;Ach, nein!+, ist's mir egal,
denn ich wart nicht auf ein ander Mal.
Ich nehm sie einfach in den Arm 

und sage ihr mit meinem Charm:

Rosamunde,
schenk' mir dein Herz und sag' ja!
Rosamunde,
frag' doch nicht erst die Mama!
Rosamunde,
glaub' mir, auch ich bin dir treu,
denn zur Stunde, Rosamunde,
ist mein Herz grade noch frei.


Sie läßt mich noch warten
und lächelt nur von ferne,
ich wüßte nur zu gerne
wie andre es machen.


Verborgen als Veilchen
läg' ich in ihrer Nähe,
doch wenn ich sie sehe,
warte ich noch ein Weilchen.



Czech original "Škoda lásky" by Jaromír Vejvoda, 1927 (Many variations exist )

Ach die Sonne brennt so sehr (auf dem Marsche)

Ach die Sonne brennt so sehr
und das Fläschen ist schon leer
doch wir haben frischen Mut
trotz der heißen Sonnenglut
Schau, da kommt ein kühler Wald
der Herr Hauptmann, der ruft "Halt!
Legt ab den Tornister schwer
setzt zusammen die Gewehr!"


Kameraden, jetzt geruht
Speis und Trank gibt frischen Mut
Lagert euch ins frische Grün
und vergesset Sorg und Mühn
Horch, die Spielleut spielen auf
Kommt, Kamraden, all zu Hauf´
wenn ein lustig Lied erklingt
hoch das Herz im Busen springt


Vorwärts geht´s nach kurzer Ruh
fröhlich vorwärts immerzu
unser froher Sang erschallt
lustig über Feld und Wald
unser frischen frohen Mut
dämpft nicht Staub, nicht Sonnenglut
fröhlich geht´s durch dick und dünn
immer mit vergnügtem Sinn